Crystal Ship

Steven, een enthousiaste vrijwilliger schreef een verslag over ons bezoek aan Crystal Ship. En wat voor één! Merci Steven!

Op pad in Oostende

Ken jij die film Yes Man met Jim Carrey in de hoofdrol? Het verhaal gaat over een man
die op alles wat hem wordt aangeboden: “Ja” zegt.
Zo vergaat het ook mijn persoontje de laatste tijd. Blindelings, prik ik data met activiteiten,
waar ik negen kansen op tien, niet van weet, wat ik er mag van verwachten.
De uitnodiging voor Crystal Ship verliep op dezelfde manier.
Het enige wat ik onthield, was Graffiti vzw en Oostende.
Dacht ik dan maar bij mijzelf: “Het zijn toffe gasten die van Graffiti, … Waarom niet?”

Dus op een fractie van een seconde, klikte ik het digitale knopje aan van Facebook,
met de boodschap: “Aanwezig!” Ik werd niet ontgoocheld.

We schrijven zaterdag 5 Augustus 2017. Het is een miezerige ochtend. De grond ligt nat.
Stiekem hoop ik dat we niet zullen lijden onder het regenweer.
Jessie en Joni wachtten me op, te Station Gent Dampoort, waar we via trein samen zullen verder reizen richting Oostende. Al gauw worden we vergezeld, door de andere groepsleden. In totaal zijn we met acht. Op de trein zien we hoe de wolken wegtrekken.
Het belooft een zonnige dag te worden.

Bij onze aankomst worden we begroet door onze bevallige gids genaamd, Mary-Ann.
Deze dame weet van wanten, en maakte een expressieve indruk. Haar kennis over verschillende pieces tentoongesteld op de verschillende locaties van de kuststad is overduidelijk. Het spontane vertellen, leert mij veel over het project Crystal Ship.
Wat synoniem staat voor een Graffititocht van ruim geschat twee uur.
De tijd die we inplanden, is beperkt… Maar dat is goed nieuws.
Er is zoveel te ontdekken betreffende Streetart, dat een goede observerend oog,
onmogelijk alles kan gezien hebben, op één middag.
Dit evenement, voelt aan als een inleiding naar meer, en ontgoochelt niet.


 

The Crystal Ship is het grootste streetart festival in Europa. 20 wereldbekende artiesten van
zowel nationale- en internationale makelij domineren de scène. Met goedkeuring van burgemeester/curator Johan De Lanotte, mag elke Oostendenaar een muur beschikbaar stellen, om zijn of haar buurt een boost te geven. In 2017 vindt de tweede editie van het festival plaats, met een heel aantal nieuwe muurschilderingen en interventies.

Enkele namen

Disorderline
Belangrijk om te weten is dat de artiesten van Disorderline hun carrière starten als tieners met Graffiti. Zo groeien deze kunstenaars uit tot beoefenaars van verschillende genres.
Beeldende kunst en Grafisch Ontwerp wordt een actief deel van hun portfolio.
Het aantal kunstenaars staat niet vast. Soms werken ze met twee, vier- of -zes.
Hun werk in Oostende is erg abstract. Deze vormgevers zijn naar eigen zeggen gefascineerd- door beweging en verf als materiaal.

*Een leuk weetje: Op aanvang van de werken was niemand te bekennen. De volgende ochtend stond het begin van het werk dan toch op de muur. Ze waren ‘s nachts begonnen.
Zo vervolgden ze hun arbeid de eerste dagen, zonder dat iemand hen zag.


Robert Montgomery
Deze man is dan weer een installatiekunstenaar die inspiratie put uit de talloze literatuur
die er te vinden zijn op deze wereld. Via Poëzie en het gesproken woord, voert de kunstenaar betoog tegen de consumptiemaatschappij en het kapitalisme. Hij tracht
maatschappelijke thema’s aan te kaarten.



1010
Deze artiest afkomstig uit Polen, is nu woonachtig te Duitsland.
En is gespecialiseerd in optische illusies, die naar zeggen van onze gids, beter
werken als men de werken fotografeert. Niettemin, het bombastische resultaat van de piece,
is op zijn minst indrukwekkend te noemen.
Door gebruik van concentrische kleurlagen, wekt hij een illusionaire diepte op.
1010’s werken spelen met perspectief, wat het effect in van optische illusie in de verf zet.
 

Eversiempre

De echte naam van Eversiempre is Nicolas Romero Escalada. Deze man is gekend voor
zijn reusachtige muurportretten. Toch begon deze Argentijn met letters graffiti.
Intussen is deze kunstenaar enorm geëvolueerd. Het is duidelijk af te leiden,
dat Gustav Klimt, Vincent Van Gogh en Francis Bacon hem inspireren.
Het werk in Oostende, portretteert een zwarte man die tevens inwoner is van de stad
Oostende. De piece kan bekeken worden in verschillende tijdgeesten.
Niet alleen representeert de muurschildering het hedendaagse Oostende, het knipoogt ook naar het jaar 1883. Een tijd waar Leopold 2 regeerde, die in dat jaar infrastructurele werkzaamheden uitvoerde. Dit alles met de inkomsten van de Congolese rubberindustrie.

Roa
Wie kent Roa niet? Voor de cultuurbarbaren, waaronder ik mijzelf reken, een kleine opfrissing. Roa is de Gentenaar, geprezen voor zijn reusachtige muurschilderingen,
waarop reusachtige dieren worden geperst. Tot in Puerto Rico en Nieuw Zeeland is deze steer gekend. Hij schildert steeds dieren die voorkomen in het land.
Vaak combineert hij het leven en de dood in zijn werken. Bij het aanschouwen van zijn kunst,
is de wederkerende vraag van vele toeschouwers, of de afgebeelde creaturen, slapen of dood wezen.


Pixel Pancho
Een artiest van een hoog niveau wordt gezegd. Bij het aanschouwen van zijn masterpiece kan dit alleen maar worden bevestigd. Onder zijn collega-kunstenaars wordt hij geprezen
omwille van het snel tempo waarmee hij produceert. Dit is overduidelijk een installatiekunstenaar die zich laat inspireren door historische taferelen, de dynamiek tussen mens en machine en de natuur. De muurschildering te Oostende, is een voorbeeld van hoe hij deze thema’s combineert.


Pol Cosmo

Ook wel een begrip in de Graffiti-wereld. Deze Urban-Interventionist zijn naam duikt regelmatig op tijdens workshops van mijn collega’s. En ik zie waarom.
Deze kunstenaar tekent insecten zichtbaar in verschillende steden, waaronder dus ook Oostende.  Zijn stijl is typerend, daar zijn illustraties op voorhand worden gemaakt, en dan met behangerslijm op het straatbeeld worden geplakt.


Jaune
Jaune haalt zijn inspiratie uit zijn ervaring als vuilnisman. Naar eigen bewering, ervaarde hij ondanks het dragen van fluohesjes, dat hij in zijn beroep zelf een deel werd van het straatbeeld. Wat wil zeggen, dat mensen zodanig gewend zijn aan vuilnismannen,
dat deze arbeiders vrijwel onzichtbaar zijn geworden voor de doorsnee burger.
Je kan Jaune zijn werken herkennen aan de vuilnismannen die de hoofdrol spelen, in zijn werken. Onze gids maakte ons alert, op de “vete” tussen de verschillende diensten, getypeerd door groene en gele overalls.


Isaac Cordal

Heeft Spaanse roots, maar is woonachtig te Brussel en Galicia. Deze artiest is vooral bedreven in het maken van sculpturen en foto’s van openbare ruimtes. Toch haalt hij zijn grootste bekendheid uit de vele miniatuurfiguren die hij plaatst in publieke domeinen.
Die figuren bekritiseren het gedrag van de mens. Als toeschouwer kun je u inleven, in hun leefwereld.



Oprecht kan ik getuigen positief verrast te wezen over het succes van dit project.
Overtuigd en (geprikkeld naar meer) kan ik getuigen, dat kunst op de juiste manier beoefend, (en laten we aub nooit de juiste manier vinden, want dat zou de dag wezen, dat we allen stoppen met bewegen), een schitterend manier is om niet alleen te sensibiliseren, het straatbeeld op te fleuren, maar het is verdomme nog een gewoon leuk om te doen.

Een mooie dag, een tof team, en honger naar meer. We reden voldaan terug naar Gent.